Loslaten is soms zo klote! Mijn hoofd begreep dat het helemaal oké is zo, maar mijn lijf had iets anders nodig dan logica.
Deze zomer zijn de kinderen uitgevlogen en nam ik, na jaren trouwe kameraadschap, afscheid van mijn honden. Vanuit mijn hoofd wist ik dat het zo goed was: de kinderen zijn volwassen en de hondjes waren oud. Ik was heel dankbaar voor hoe alles gegaan is, samen verhuizen, samen afscheid nemen, maar mijn lijf trok zich niets aan van de logica van mijn hoofd.
Mijn lijf was in rouw, om het loslaten van de zorg, de dagelijkse verhalen aan de keukentafel en zelfs om de wekelijkse bergen wasgoed.
Loslaten is niet iets wat je enkel kunt beredeneren. Er is ook ruimte nodig om het verdriet dat erbij hoort te doorvoelen. Dus gebruikte ik de stilte in huis om te schrijven, te dansen terwijl ik mezelf vasthield en door de lege kamers te lopen met weemoed en een stofdoek. Ik nam bewust tijd om langzaam in liefde los te laten en een nieuwe fase te verwelkomen.
Misschien herken je het zelf ook wel. Je hoofd en je lijf hebben beide een andere manier van verwerken. Je kunt met je hoofd niet beredeneren hoe je je moet voelen. En tegelijkertijd is wat je lijf vertelt niet altijd logisch voor je hoofd.
Wil je met anderen ontspannen over dit onderwerp in gesprek gaan? Kom dan naar het Bezinningscafé in Breda of Simpelveld.
Wat de herfst ons leert
De herfst laat heel mooi zien wat het geschenk in loslaten is. Vanuit de Traditionele Chinese Geneeskunde is dit de tijd van het Metaal-element: Dit staat voor zuiverheid, reflectie, accepteren en loslaten. De energie keert langzaam naar binnen om zich klaar te maken voor de winter.
Het hoort bij de organen long (yin-orgaan) en dikke darm (yang-orgaan). De long is gekoppeld aan de emotie verdriet en de dikke darm staat, letterlijk en figuurlijk, voor loslaten.
Het Metaal-element vraagt ons om te accepteren dat alles een begin en een einde heeft, zodat de long zijn werk kan doen: dankbaarheid voelen voor wat was. Adem in is een nieuw begin. Adem uit is het einde van een cyclus.
Het is een proces van acceptatie en dankbaarheid voor wat was. Dan pas kan de dikke darm loslaten wat niet meer dient. Zo ontstaat ruimte voor iets nieuws in ons leven en dat is het geschenk in loslaten.
Van je huwelijk tot je favoriete spijkerbroek
Bij een scheiding, een overlijden of kinderen die het huis uit gaan, is het gemis groot en het loslaten een intens proces. Hetzelfde proces speelt ook op kleinere schaal: die favoriete spijkerbroek die je allang niet meer past. Maar waar je nog geen afscheid van kunt nemen, “voor het geval dat”. Je hoopt ooit nog genoeg af te vallen om erin te passen en met het weggooien van die broek geef je die hoop op.
Valse hoop
Dat is ook waarom we onbewust vasthouden aan het gevoel van schaamte of schuld bij bepaalde gebeurtenissen. Zo hopen we de schade achteraf te beperken en zolang we ermaae bezig blijven hoeven we niet te accepteren dat het voorbij is. In ons hoofd lopen we dan alle mogelijke scenario’s wel 1000x na. ‘als ik nu dit maar had gedaan’ of ‘als hij dat niet zou doen dan’. Maar dat is valse hoop, want de situatie is geweest en komt niet meer terug, accepteer het en je kunt weer in het nu Zijn.
Wat wil je nog niet laten gaan?
Onderzoek eens wat je precies moeilijk vindt om los te laten? Is het de spijkerbroek of je hoop om af te vallen? Door te onderzoeken wat er achter je weerstand op loslaten zit, kun je dieper gaan invoelen. En weet: er zit geen houdbaarheidsdatum op verdriet. Alle tranen mogen worden gehuild, groot of klein, voordat je weer verwachtingsvol kunt inademen voor een nieuwe cyclus.
Ruimte voor wat komen gaat
Wat losgelaten wordt, verdwijnt niet. Het blad dat nu valt, wordt voeding voor de grond waaruit volgend jaar weer iets groeit. Het loslaten van de spijkerbroek maakt dat je kunt kijken naar wat je nu beter past, je veranderd immers. En het loslaten van je geliefde geeft ruimte om uiteindelijk te ontdekken wat het leven nog meer te bieden heeft.
Wij volgen het ritme van de natuur: door los te laten keert de energie naar binnen en ontstaat er ruimte om te reflecteren en te verbinden met onze innerlijke wijsheid. Van daaruit kan weer iets nieuws ontstaan. Het geschenk in loslaten.
In de praktijk
Als acupuncturist richt ik me bij verdriet, controle willen houden en moeite met loslaten op het Metaal-element. Ik voel je pols, je buik en bekijk je tong (écht waar). Verder luister ik naar je verhaal en kijk ik naar je ogen en houding. Zo onderzoek ik in welke elementen (er zijn vijf elementen in de TCM) er een disbalans is. Vervolgens stem ik daar de naalden op af.
Zelf onderzoek
Ook kun je zelf reflecteren op wat je moeilijk vindt om los te laten. Neem een moment voor jezelf. Trek je terug en stel jezelf de volgende vragen. Schrijf je antwoord eerlijk op, zo kan het worden losgelaten.
Vraag jezelf af:
- Waaraan houd jij nog vast, wat biedt het je dat je moeilijk kunt laten gaan?
- Kun je dankbaar zijn voor wat ooit was en accepteren dat het voorbij is?
- Waar ben je bang voor als je loslaat?
Wil je reflecteren op de bovenstaande vragen? Sluit aan bij het Bezinningscafé of bel voor een afspraak.